De allerlaatste

Bijna twee jaar geleden, op 1 januari 2007 besloot ik elke dag een reactie te geven op opmerkelijk nieuws. Ik wilde laten zien dat je ook op een andere manier kon kijken naar de dingen die in de wereld gebeuren. Ik vond en vind dat de media een veel te grote rol spelen in de beoordeling van het nieuws. Wat Barend en Van Dorp en later Pauw en Witteman ervan vonden was ongeveer hoe Nederland moest denken. Christenen werden en worden steevast belachelijk gemaakt. De normen en waarden van P & W zijn zaligmakend en wee degene die er anders over denkt. Soms reageerde ik door met humor zaken te relativeren. Soms zette ik een gebeurtenis in een ander daglicht door er vragen over te stellen, waardoor het er ook anders kon uitzien dan het deed. Soms reageerde ik vanuit de Bijbel en maakte zo duidelijk dat de mening van de wereld anders is dan die van de Bijbel, van God. Het aantal lezers dat per dag de stukjes las was en bleef bedroevend laag. Steeds vaker dacht ik: waarom doe ik dit eigenlijk en voor wie? Nu besluit ik er een punt achter te zetten. De wijsheid van de wereld is dwaasheid voor God. En de wijsheid van God wordt door de wereld dwaasheid gevonden. De wereld leeft en denkt vanuit de mens en het gevoel. De Bijbel denkt vanuit God en gebruikt de geest van God, welke de wereld niet heeft. De wereld verkondigt vooral het negatieve, het desastreuze, het fatalistische, terwijl de Bijbel juist het positieve en het waardige en het ware verkondigt. Ik heb geen zin meer me nog langer op de wijsheid van de wereld te richten om er vervolgens op te reageren. De lezers van mijn dagelijkse stukjes hebben zich een mening kunnen vormen over hoe ik er tegenaan kijk. Voortaan wil ik alleen nog schrijven over God, de Bijbel, het goede nieuws, de waarheid. De liefde van God voor mensen belichten. De genade van God voor zondaren onderstrepen. Het goede nieuws dat God niet veroordeelt, maar redt vertellen. Kortom niet langer beginnen bij de wereld, maar meteen de goede bron gebruiken en daaruit putten. Wie mijn dagelijkse stukjes mist, kan ze nog eens doorlezen, ze blijven voorlopig staan. Verder raad ik iedereen aan dagelijks een belofte uit de Bijbel te lezen en te overdenken. Dat zal uiteindelijk je denken en je leven veranderen ten goede. Het is goed zaad, dat veelvoudig vrucht zal dragen.Klik op de link naast dit stukje of anders: http://belofte.blogspot.com/

Belg koploper slaappillen slikken

De Belg is gemiddeld gezien koploper slaappillen slikken in Europa. Elke avond worden er in totaal een half miljoen pillen ingenomen. Wat is er nou moeilijk aan gaan slapen. Je gaat liggen, doet je ogen dicht. Je denkt even: “Wat lig ik toch lekker.” En dan ben je weg. Zo gaat dat bij mij in elk geval wel. Mijn vrouw doet er langer over om in slaap te komen en die gaat dan ook wat eerder naar bed, zodat het wakker liggen niet van de slaaptijd af gaat. Ik denk dan: “Als je al naar bed gaat, terwijl het nog geen slaaptijd is, dan is het geen wonder dat je niet meteen inslaapt.” Zeg ik dat nu goed of is inslapen in dit geval niet gewenst? In elk geval wacht ik zelf tot ik voel dat ik het niet langer op houd. Dan ga ik naar bed, denk: “Wat lig ik toch lekker.” En dan is het al weer tijd om op te staan. Mijn logica is: wanneer je niet in slaap valt, sta dan op en ga wat doen, want je hebt kennelijk nog niet genoeg slaap. Ga pas naar bed wanneer je doodmoe bent en geniet van de tijd dat je wakker bent, maar geniet ook van de tijd dat je slaapt. Mensen die slaappillen gebruiken begrijp ik niet. Waarom een pil nemen als je toch niet kan slapen? Blijf lekker wakker en ga iets leuks doen. Weet je wat het probleem is, de meeste mensen denken dat ze minstens 8 uren moeten slapen om zich fit te voelen. Je denken moet veranderen. Als je drie uren slaapt ben je fit na drie uren en als je er acht slaapt ben je fit na acht uren. Ik denk dat het slapen daar helemaal geen effect op heeft. Het is je gewoon aangepraat. “Nu naar bed hoor, anders ben je morgen niet fit”, wie heeft dat als kind niet te horen gekregen? We moeten gewoon afkicken van al die leugentaal. Je hebt helemaal geen slaap nodig. Slaap is net als vakantie, het is leuk als je het krijgt, maar je hebt het helemaal niet nodig. En dat die Belgen zoveel pillen slikken om in slaap te komen is dus ook helemaal geen wonder, want ja, het zijn natuurlijk wel Belgen hè. Volgens mij ligt het ook wel aan die frieten, want daar eten ze ook het meest van in Europa.

Mannen liever vrijgezel dan kaal

Mannen gaan liever door het leven zonder vriendin dan zonder haar. Dat lijkt me heel logisch, want je hebt natuurlijk liever haren op je hoofd dan je vriendin. Wat is de taal toch leuk, want zeg nou zelf, het klinkt toch grappig als je zegt van je vriendin dat je liever zonder haar bent dan zonder haar. Maar het onderzoek draait de zin juist om, dan zeg je tegen je vriendin: Ik ben liever met haar dan met jou. Dat moet je dan niet doen terwijl er nog een andere vrouw in de buurt is, want dat geeft weer nieuwe moeilijkheden. Toch is het wel heel raar dat mannen die niet kaal zijn zich helemaal bolletjeglad scheren om er maar gelikt uit te zien, terwijl mannen die wel kaal zijn er hun vriendin voor over hebben om weer met haar te zijn, als je begrijpt wat ik bedoel. Laten we het maar hierop houden dat sommige mannen hun haar zat zijn en anderen hun vriendin. Kaal zijn als man lijkt mij niet zo bezwaarlijk, alleen een beetje koud in de winter. Maar ik heb dan ook een aardige haardos en kaalheid zit er in onze familie niet in. Misschien ben ik een uitzondering, maar wat mij betreft ben ik liever mijn haren kwijt dan mijn geliefde.

Egyptische vrouwen mogen hun man slaan

Als een vrouw geslagen wordt door haar man mag ze terugslaan. Dat heeft de hoogste soennitische autoriteit in Egypte bepaald, berichtte de krant al-Youm maandag. Huiselijk geweld is heel gewoon in veel Islamitische landen. Wanneer de man niet onvoorwaardelijk wordt gehoorzaamd, mag of moet hij zijn vrouw op hardhandige wijze tot de orde roepen. Vaak betekent dat een paar rake klappen. Zo probeert hij respect af te dwingen. Maar de vrouwen hebben er genoeg van en de rechter geeft hen nu gelijk. Vanaf heden mogen vrouwen hun man terugslaan. Sommigen gaan nog verder en adviseren om voor elke ontvangen klap er twee terug te geven. Ik ben bang dat het huiselijk geweld hierdoor alleen maar zal toenemen. Wat een armoede als een man zijn vrouw gaat slaan. Wat een vreselijke omgeving voor kinderen, wanneer ouders elkaar te lijf gaan. Mannen die hun vrouw slaan hebben een groot probleem, ze hebben geen zelfbeheersing en laten zich in hun onmacht volledig gaan. Vrouwen die zo’n man hebben, zijn te beklagen. Terugslaan is geen optie, wachten en hopen dat het ooit overgaat ook niet. De enige remedie tegen slaande mannen is weggaan. Pak je spullen, neem je kinderen mee en ga. Misschien dat het dan tot de man doordringt dat hij over grenzen is gegaan. Een man die zijn vrouw slaat verloochent zijn trouwbelofte, hij zet zijn huwelijk op het spel. Vrouwen moeten dit niet tolereren. Het getuigt niet van liefde en is zeker geen uiting van geloof om bij een slaande man te blijven. Het is slechts het bieden van een nieuwe mogelijkheid om zijn wangedrag te herhalen. Mannen behoren hun vrouwen lief te hebben zoals Christus zijn gemeente liefheeft. Hij koestert haar en zet zijn leven in voor haar. In dat soort mannen kan God zich herkennen, dan is de man de beelddrager van God die hij behoort te zijn. Dus vrouwen, verlaag je niet tot hetzelfde gedrag, maar pak je spullen en vertrek. Misschien komt hij tot bezinning en bekeert hij zich. Islam betekent toch vrede? Geef mij dan maar Shalom.

Onzeker door Hyves

Sociale netwerksites zoals Hyves en Facebook kunnen gebruikers onzeker maken. Volgens een Britse psycholoog kunnen ze zelfs leiden tot een zogenaamde 'vriendschapsverslaving'. In het schemergebied tussen droom en werkelijkheid ontstaan vele nieuwe netwerken. Met de huidige mogelijkheden van computers en internet en het gemak van goede programma’s, kun je heel snel je eigen netwerk van vrienden en kennissen koppelen aan dat van anderen. Op die manier is het mogelijk binnen 7 muisklikken met iedereen ter wereld contact te hebben. Hyves en Facebook zijn twee van dit soort programma’s maar er zijn er tientallen. Je kunt allemaal je eigen gegevens bijhouden en delen met anderen, die dan je vrienden worden genoemd. Achter je naam laat een getal zien met hoeveel vrienden jouw naam verbonden is. En daar heeft die Britse psycholoog een probleem ontdekt. Want mensen die onzeker zijn en met weinig anderen contact zoeken, hebben een laag getal achter hun naam staan en dat ziet iedereen. Nu kun je er veel zelf aan doen door contact te zoeken met oud-klasgenoten, familieleden, sportvrienden, leden van je kerk en bedenk zelf maar verder. De meesten zullen ‘ja’ zeggen, wanneer je ze vraagt mee te doen met je netwerk, maar onzekere mensen zijn te onzeker om anderen te durven vragen, want stel je voor dat iemand ‘nee’ zegt. Wie daar gevoelig voor is, kan op die manier steeds opnieuw bevestigd worden in zijn lage zelfbeeld. ‘Zie je wel, ik ben gewoon niet gewild’, of deze: ‘Niemand wil natuurlijk met mij vrienden worden.’ Het gekke is dat mensen met een laag zelfbeeld dit beeld zelf creëren. Ze vertalen allerlei prikkels op een negatieve manier. ‘Hyves kan mensen onzeker maken’, zegt de Britse psycholoog, maar dat bestrijd ik. Die macht heeft Hyves niet. Mensen kunnen door Hyves geconfronteerd worden met hun onzekerheid, maar je kunt er Hyves niet van beschuldigen dat het iemand onzeker maakt. Overigens is er een heel goed alternatief. Er is een netwerk waar niemand wordt afgewezen, waar iedereen een echte vriend krijgt en een echte vriend wordt. Geen getallen achter je naam, alleen lofuitingen, alleen waardering en acceptatie. Geen veroordeling, geen kritiek, maar hartelijke, eerlijke relaties, blijvende relaties. Het is een onzichtbaar netwerk, maar je herkent de deelnemers aan hun uiterlijk, ze zijn vriendelijk, vrolijk en vol vrede. Dit netwerk bestaat al eeuwen en breidt zich nog steeds uit. Miljoenen mensen maken er al deel van uit en het eindigt nooit. De naam? Gemeente van Jezus Christus. Wie daar bij gaat horen, wordt absoluut gelukkig. Daar heb je Hyves niet voor nodig.

Botox zorgt voor betere eerste indruk

Een botoxbehandeling zorgt voor een betere eerste indruk. Dat blijkt uit onderzoek van de American Academy of Otolaryngology - Head and Neck Surgery. Een goed begin is het halve werk, de eerste klap is een daalder waard, deze uitdrukkingen kunnen nu worden aangevuld met: botox in je rimpel en de rest is simpel, of wie wil winnen moet met botox beginnen. Ach, de wereld verandert en we doen lekker mee. Een spuitje hier en een smeerseltje daar, afmaken met een lekker geurtje en een nieuw kapsel en alle ogen zijn op je gericht. Wat een verschil met een halve eeuw geleden. Toen liepen we nog rond in kleren waar de hele familie uitgegroeid was en had ons gebit nog zelf de keuze waarheen het wilde groeien. De haren van de mannen opgeschoren tot boven de oren, de vrouwen in lange jurken en de boeren in boezeroen. Wat lijkt het allemaal lang geleden. Nu heeft elke tiener een beugelbekkie, worden alle wenkbrauwen geëpileerd, borsten aangepast aan de gewenste grootte en zijn er schoonheidsbehandelingen voor mannen en vrouwen. Als je nu nog wilt opvallen, moet je heel wat uit de kast halen en bij sollicitaties is het uiterlijk belangrijker geworden dan de inhoud. Dat laatste geldt ook meer en meer bij huwelijken, die noemen we tegenwoordig relaties, want daar kun je makkelijker bij ruilen en ook ongehuwden hebben tegenwoordig relaties, gelijkheid alom. En daar raken we de kern van de zaak. Vrijheid, gelijkheid en broederschap, de leus van de Franse revolutie, die oversloeg naar het liberalisme en het juk van de geregelde orde verbrak, is nog springlevend. Voor iedereen een universitaire opleiding, gevolg was nivellering. Voor iedereen een recht gebit, het gevolg was een beugel in iedere mond ook als de kauwfunctie niet in gevaar was. En nu allemaal een rimpelloos gezicht, zodat we er altijd en overal glad en strak uitzien, gevolg is dat op veel gezichten geen uitdrukking meer te zien is. We leven in een schijnwereld. De buitenkant is het belangrijkst geworden. De inhoud daar komen we later wel achter. Toch is er niet zo heel veel veranderd, want toen de laatste oorlog voorbij was en de Beatles als eerste jongens hun haren tot over de oren lieten groeien. Toen de ribbroek niet langer werkkleding was en de spijkerbroek verscheen, stonden we allemaal uren voor de spiegel om onze vetkuif in model te krijgen. Uit die tijd stamt ook de uitdrukking: als je haar maar goed zit. Misschien is die botox toch niet zo erg als ik steeds heb gedacht.

Warme handen leiden tot warme gevoelens

Mensen die iets warms zoals een kop koffie vasthouden, zijn daarna milder en vriendelijker voor andere personen, zo blijkt uit een Amerikaans experiment. Hoe dat komt wil ik in het midden laten, maar het zal me niet verbazen als het met associatie te maken heeft. Warme handen krijg je meestal in een warme omgeving en dan denk je al gauw aan een heerlijk vakantieland, of een gezellige open haard of zo. Het verbaast me dan ook niet dat er dan warme woorden uit de mond van de ondervraagden komen. Iets anders is of we voordeel kunnen halen uit dit experiment. De woorden warm en koud gebruiken we namelijk ook in het sociale verkeer. Warm staat voor open en hartelijk en koud voor gesloten en zakelijk. Je kunt wat dat betreft je baas dus beter een kop warme koffie geven dan een glas koude ijsthee. Ook bij het schudden van handen lijkt het me voordeel te kunnen opleveren, hoewel al te warme handen weer zweterig kunnen aanvoelen en dan is het effect ook teniet gedaan. Het lijkt me ook op te gaan voor voeten en dan vooral in een tweepersoonsbed. Als die voeten ijskoud zijn, reageert de ander vaak niet erg hartelijk bij het contact met de eigen warme voeten. Andersom echter worden warme voeten weer erg op prijs gesteld door degene met de koude voeten. ‘Brr, ga weg met die koude voeten’, klinkt heel wat minder vriendelijk dan: ‘Heerlijk die warme voeten.’ Ja, wij zijn als mensen niet voor niets warmbloedig. Dat vinden we prettig en als er iets of iemand in de omgeving ons bij die warmte bepaalt, hebben we daar positieve gevoelens bij. Maar ik betwijfel of de uitkomst van dat onderzoek daardoor ook maatgevend is voor de werkelijke gevoelens ten opzichte van anderen. Een ding is wel duidelijk geworden, wanneer je met mensen aan de koffie of de ijsthee zit, moet je alles wat gezegd wordt niet te serieus nemen.

'Borsten krimpen door koffie'

Vrouwen die gemiddeld drie koppen koffie per dag nuttigen lopen het risico dat hun borsten in omvang krimpen. Dat is althans de conclusie van een Zweeds onderzoek onder driehonderd koffieliefhebsters. Ik denk dat elke vrouw wel drie kopjes koffie per dag drinkt en dus is dit onderzoek niks waard. Borsten krimpen bij het ouder worden, net als de mens zelf. Je zou ook kunnen zeggen, dat bij mannen die drie koppen koffie per dag drinken de kans op haaruitval aanwezig is. Of je kan bedenken en onderzoeken dat bij drie koppen koffie per dag de kans op het breken van een been bij het voetballen sterk aanwezig is. Aan de andere kant, stel dat het waar is, dan zouden wat extra koppen koffie per dag voor sommige vrouwen een uitkomst zijn. Ik weet niet of het effect bij zwarte koffie groter is dan bij koffie met suiker en melk, maar het zou me niets verbazen. In elk geval hebben we weer wat om over te praten bij de koffie en op verjaardagen. ‘Is jouw buste nog gekrompen de laatste tijd, of drink je niet zoveel koffie?’ Wie met zo’n vraag het gesprek opent loopt wel een grotere kans op een blauw oog, maar dat risico moet je nemen voor de wetenschap. En een waarschuwing op elk pak koffie lijkt me nu ook wel nodig: Het drinken van dit product kan de borstomvang ernstig verkleinen. Zou het drinken van drie koppen koffie ook het denkvermogen van onderzoekers kunnen aantasten? En is die kans in Zweden dan groter dan elders? En ligt dat dan aan het feit dat ze dichter bij de Poolcirkel wonen en ’s winters meer last hebben van een tekort aan licht? Ach man, er is nog zoveel te onderzoeken, eerst maar even een bakkie.

Man rijdt 63 jaar zonder rijbewijs

Een 81-jarige man uit Goes is woensdag in zijn woonplaats betrapt op het rijden zonder rijbewijs. Hij reed al 63 jaar zonder rijbewijs, verklaarde de man tegenover de politie. De politie heeft de man thuisgebracht en hij mag niet meer rijden. Voor straf krijgt hij nog een fikse boete. Zo, het recht heeft weer gezegevierd. Waarom is er toch zo weinig genade in het handhaven van de orde? Deze man heeft geen papiertje waarop staat dat hij rijden kan, maar hij heeft wel 63 jaar ervaring. Waar gaat het nou om. Natuurlijk had de man 63 jaar geleden zijn rijbewijs moeten halen, maar dat is niet gebeurd. Nu vind ik dat je hem dat bewijs moet geven op grond van bewezen rijgedrag. Niet zeuren verder, de man is 81 en die zet je niet meer aan het lessen. We hebben een generaal pardon gegeven aan asielzoekers die langer dan ik dacht 8 jaar of zo illegaal in Nederland waren gebleven. Die kon je met goed fatsoen niet meer terugsturen. En deze man heeft 63 jaar illegaal gereden, dan stuur je die ook niet naar huis zonder zijn auto. Kom op politie van Goes, laat die man lekker rijden op zijn oude dag, geef hem zijn auto terug en verscheur die boete. Dat mag best een keer, vindt niemand raar.

Bejaarde voor de rechter wegens diefstal bal

Een 89-jarige vrouw in de Amerikaanse staat Ohio riskeert zes maanden gevangenisstraf en een boete van duizend dollar, omdat zij de bal van een buurjongen niet wilde teruggeven. Dit verhaal gaat niet over de kromheid van het recht, maar over emoties. Een bejaarde mevrouw van 89 en een stel buurjongens van rondom 10 die elkaar niet begrijpen. Of dat expres of per ongeluk zo is, doet er niet toe, maar in dit geval was de bejaarde vrouw het zat, dat gebal rond haar huis. Dat is emotie. De reden ervan kennen we niet. Misschien mist ze haar overleden man, misschien doen de jongens haar denken aan haar eigen jongens, die ze nu al zo lang niet meer heeft gezien, we kunnen er slechts naar raden. Maar het eindigde ermee dat de vrouw de bal in haar tuin mee naar binnen nam en hem weigerde terug te geven. Allemaal emotie. De jongens kwaad natuurlijk, wat denk je, niet alleen hun spel was afgelopen, maar nu waren ze ook nog hun bal kwijt. ‘Misschien snijdt ze hem wel stuk, dat takkewijf.’ Allemaal emotie. Als dan de ouders zich er ook nog met hun emotie mee gaan bemoeien, wordt het tijd voor de politie. En daar eindigt de emotie, want in Amerika zijn ze niet zo zachtmoedig, daar geldt de wet van de sterkste en dat is de politie en het recht. Wat denk je wel, in dat land van cowboys, indianen, pistolen en rodeo’s, daar moet je niet aankomen met emotie. Wie heeft daar nu begrip voor een oude vrouw die zich eenzaam en niet geliefd voelt? Wie heeft daar nu begrip voor de overdrijving van de jongens in hun kleine wereld waarin een bal ontbreekt. De wet zegt dat die bal terug moet naar de eigenaar anders is het diefstal. Dat werd de mevrouw dan ook verteld, maar ja, dat helpt niets tegen haar emoties, die hebben begrip en een aai over de bol nodig. De vrouw weigerde dan ook de bal al af te staan. Ze heeft nu immers een middel om de jongens haar gevoel van rechten en plichten bij te brengen. Zij strijdt haar eigen strijd. Het werd alleen maar erger en de mevrouw werd gearresteerd. Bijna 90 en dan worden opgepakt en de cel in om een bal van een buurjongen. Ziet dan niemand in dat dit helemaal uit de hand loopt? In Amerika niet in dit geval. Hoe waar is het woord uit de Bijbel dat een vriendelijk woord, in de juiste vorm gesproken, is als gouden appelen op zilveren schalen. Hoe weldadig is in zo’n geval een liefdevol mens die al horend en sturend de zaak oplost met begrip en takt. Emotie is een mooi ding maar een heel slechte raadgever, en dat los je met de wet in je hand niet op. Wat de wereld nodig heeft is meer liefde, echte liefde, liefde die de jongens hun spel gunt en liefde die de oude vrouw haar rust gunt. Is dat nou zo moeilijk?

Iraniërs eten bewijs recordpoging op

In Iran werd afgelopen vrijdag een gooi gedaan naar het wereldrecord voor de langste sandwich. Waarschijnlijk is dat wel gelukt, maar het is helaas niet meer te controleren. Hier in Nederland zijn we gewend alles tot in de puntjes te organiseren en te regelen. We hebben al gauw een batterij mensen uitgerust met petjes of T-shirts met het woord ‘organisatie’ erop, die erop moeten toezien, dat alles volgens plan verloopt. In Iran kennelijk niet. Ze hebben daar een sandwich gemaakt van 1500 meter lengte, ja inderdaad, een broodje van anderhalve kilometer. Tot zover ging alles goed, de sandwich was gevuld met vlees en blaadjes sla en zo, allemaal keurig zoals het moet, maar er was kennelijk niet zo goed nagedacht over hoe het daarna verder moest gaan. Ja, er was afgesproken dat iedere aanwezige een stukje zou krijgen, maar dat was dan ook alles. Toen de sandwich was uitgestald langs de weg en het publiek er begerig naar keek in afwachting van de uitdeling ervan, begonnen ijverige medewerkers er vast stukken van te snijden, hapklare brokken, zogezegd. Ja, en toen al die gesneden stukken daar op die tafels lagen, toen dacht er iemand dat hij gewoon mocht pakken. En dat deed hij dus. En toen dachten anderen dat dat mocht en deden het ook, ja en toen was binnen een mum van tijd de hele sandwich verdwenen in duizenden Iraniërs. Ja en toen kwam iemand op het idee, dat dat nog helemaal niet mocht, omdat de meneer van het Guinness boek nog niet geweest was voor controle. En zo is het gebeurd, dat de sandwich waarschijnlijk een nieuw wereldrecord heeft gevestigd, maar dat het toch nooit in de boeken zal komen, omdat het domweg niet te controleren is. Tragisch, zeker, diep tragisch voor alle bakkers die eraan hebben meegewerkt. Duizenden mensen hebben de sandwich gezien, duizenden hebben er een stuk van gegeten, maar toch zal er geen erkenning komen van het record. Het enige wat ervan rest zijn de foto’s en filmpjes als het trieste bewijs van de gelukte mislukte recordpoging. Misschien kan er nog een record worden gevestigd als langste lege tafel, wie weet.

Driekwart Nederlanders stamt af van de jagers

Ruim driekwart van de Nederlanders stamt af van jagers en verzamelaars die 35 duizend jaar geleden door Europa trokken. Dat concluderen wetenschappers uit DNA-onderzoek onder tweehonderd scholieren. Het is toch maar makkelijk tegenwoordig, even een wattenstaafje wangslijm en alle vragen worden beantwoord. Niemand schijnt aan de uitslag te twijfelen, want DNA liegt niet. De wetenschap heeft zich het recht voorbehouden om over alles een standpunt in te nemen, zelfs over het leven zelf. De oorsprong ervan komt uit een grote knal, de mensheid is ontstaan uit de apen, een Schepper bestaat niet en de wetenschap is de enige bron van wijsheid. Zo ongeveer moet het gaan in deze wereld. In het land der blinden is Eenoog koning, maar ik heb toevallig twee prima ogen en zie dus meer dan die koning Eenoog, die als bijnaam Wetenschap heeft. De wereld ligt aan zijn voeten en hij hoeft maar te spreken of alle hoofden buigen en knikken ja, sire, zeker sire. Mijn informatiebron is God, de Schepper en onderhouder van alle dingen. Hij sprak en het was er, gebood en het stond er. Zijn wijsheid is niet te doorgronden en zijn bijnaam is Waarheid. De maat waarmee de wereld meet heeft ze eerst zelf uitgevonden en wordt steeds aangepast aan nieuwere ‘inzichten’. Zo neemt de ouderdom van de aarde alleen maar toe, omdat anders de theorie van het ontstaan niet kloppend te krijgen is. Driekwart van de Nederlanders zou nu afstammen van jagers en verzamelaars en niet van boeren en landbouwers. Toch knap van dat DNA om dat 35.000 jaar in dat slijmvlies van de wang te bewaren, met het oog op dit onderzoek. Ik vraag me af hoever dat DNA teruggaat, want uiteindelijk moeten we toch allemaal afstammen van zeevaarders, namelijk Noach en zijn gezin. Maar dat was toch nog niet zo lang geleden? Een jaar of 6.000 wellicht? Zijn al die sporen gewist, of worden ze genegeerd, omdat ze niet passen bij de conclusie die getrokken moet worden? Het is heel makkelijk iets te concluderen op grond van vooraf gemaakte afspraken. Ik geef geen cent voor dit onderzoek, maar lach er slechts om. De wereld en haar verblindheid ziet meer in haar eigen zelfzucht dan de schepping die overal uitroept dat er een Schepper is. Gek eigenlijk, dat dat nog zo weinig mensen is opgevallen.

Norovirus heerst in Lourdes

In Lourdes zijn veel mensen ziek geworden door het norovirus of andere vormen van buikgriep. Elk jaar opnieuw zoeken duizenden mensen hun heil in bedevaartsoorden als Lourdes. Er schijnt iets magisch te kunnen gebeuren op die plaats, want ze zeggen, dat het al eerder is gebeurd. En als je nu ziekelijk bent, word je misschien wel genezen. Ook dat schijnt vaker gebeurd te zijn, hoewel de meesten er geen kennen die het is overkomen. Bedevaart naar Rome, naar Jeruzalem, naar Mekka, naar Lourdes, miljoenen hebben de tocht al gemaakt en er zullen er nog honderdduizenden volgen. De mensen geloven erin, dat is het. Maar dan is het toch wel heel tragisch als je er ziek vandaan komt. Buikgriep, dat is om de drommel geen pretje, zeker niet als je met een busreis en in een groot gezelschap bent. Zo’n klein toiletje in de bus is dan al gauw overbelast. Zouden mensen in zo’n geval zich ook afvragen hoe dat allemaal kan? Je gaat naar Lourdes voor genezing en je komt er met een griepvirus vandaan. “Ja”, zeggen ze dan, “het heerst”, zonder erbij te vertellen wat of wie er dan heerst. Of zou Maria in een slechte bui zijn? Zou ze het te druk vinden elk jaar daar in Lourdes? Zou ze er de p in hebben nu haar geheime plek daar ontdekt is? Is ze bezig de horde terug te drijven met een buikgriepje of een ander klein afstraffinkje? Je hoort er niet zoveel over, wat mensen ervan denken. “Het heerst”, is alles wat je hoort en gelaten en teleurgesteld gaan mensen proestend aan allerlei kanten naar huis. Ik vind het wel zielig. Want Maria zit niet in Lourdes en als ze er al zou komen, is ze de geneesheer niet. Wat voor geesten zijn het die al die duizenden mensen telkens weer in beweging brengen? Ik heb er wel mijn gedachten over, maar een ding weet ik zeker, ik ga nooit naar Lourdes voor genezing. Mijn Geneesheer is bij mij en Hij heerst.

God niet schuldig aan dood en verderf

Een Amerikaanse rechter heeft deze week God vrijgesproken. Een senator uit de staat Alaska, Ernie Chambers, beschuldigde God ervan wereldwijd dood en verderf te zaaien. Hoe diep kan een mens zinken, dat hij zijn Schepper gaat aanklagen. Het trieste is, dat het nog echt gebeurd is ook. In Amerika kan alles, wordt gezegd, maar dit heb ik nog nergens anders gehoord of gezien. Een senator die een heuse klacht tegen God inbrengt en een rechter die daar nog een uitspraak over doet ook. De argumentatie van de rechter om God vrij te spreken vind ik ronduit zwak. In plaats van de klacht envoudig te weerleggen, kwam de rechter niet verder dan: klacht niet ontvankelijk, wegens het ontbreken van een adres. De bijbel leert dat de mens zonder God verblind is en de waarheid daardoor niet kan onderscheiden. Pas wanneer iemand Christus herkent, gaan zijn ogen en oren weer open. Het is te hopen dat zowel de senator als de rechter dat gaan meemaken, want anders zullen ze voor het eeuwige gerecht schuldig worden verklaard aan hun deel van de ellende op aarde. Het is toch triest dat de schuld voor alle ellende op aarde, wordt toegeschreven aan Degene, die alle schuld van de wereld kwam wegnemen. Maar ja, ook de profeet Jesaja schreef al: wie gelooft wat wij gehoord hebben? Wat dat betreft is er in duizenden jaren niet veel veranderd op aarde.

Wasbeurt nekt winnaar loterij

Een inwoner van Costa Rica grijpt definitief naast de 112.000 dollar die hij won in een loterij. Een wasbeurt werd het belangrijke papiertje fataal. Als ‘hadden’ komt is ‘hebben’ te laat en dat geldt ook hier weer. Had ik het lot maar uit mijn broekzak gehaald, ja, maar je hebt het niet gedaan en nu is het waardeloos. De man vond zijn gewassen lot terug, maar het was niet meer compleet, vond de organisator van de loterij en de rechter gaf hem gelijk. Hoe triest kan het zijn, wanneer je erachter komt dat je een hele dure fout hebt gemaakt. Je draagt je lot bij je, maar je behandelt het niet goed. Is het niet een illustratie van veel mensenlevens? Je leeft je leven en denkt dat de zon altijd blijft schijnen, tot je ontdekt dat het ook niet zo goed kan gaan. Ben je voorbereid op tegenslag? Heb je je maatregelen genomen? Heb je een doel uitgezet en weet je waar je leven op uitdraait? Het kan. Wanneer je je lot in handen van God geeft, heb je zekerheid over je toekomst. Gods beloften staan daarvoor garant. Niet het lot, maar God is dan waar je op vertrouwt. Dan wordt niet je lot gewassen, maar je leven zelf. Door het offer van Christus ben je dan volkomen rein geworden voor God en ga je een hoopvolle toekomst tegemoet van leven en overvloed. Dat is beter dan een lot uit de loterij en de uitkering is gegarandeerd. Elke verliezer wordt zo een winnaar.

Dronken paard opgepakt

De Roemeense politie heeft een paard met wagen onderworpen aan een alcoholtest. Het beest was dermate onbestuurbaar dat de politie werd ingeschakeld. Die kon ook niet veel meer doen dan vaststellen dat er iets aan de hand was met het paard. De dierenarts werd gehaald en die deed de bloedproef. Toen bleek dat het paard dronken was en niet te zuinig ook. De dierenarts had zoiets niet eerder meegemaakt, zei hij en dat wil wat zeggen. De eigenaar werd natuurlijk ook aan de tand gevoeld en die wist te melden, dat hij het paard op de kermis had gekocht en op weg was naar huis. Een typisch geval van misleiding dus. Je zou het ook doping kunnen noemen, want het paard was alcohol gegeven om er sterker uit te zien en om krachtiger te zijn. Maar ja, als het beestje onbestuurbaar wordt, heb je toch je doel gemist. De vraag was nu, wat moet de politie doen? Het paard arresteren wegens rijden onder invloed? De eigenaar op de bon omdat hij met een voertuig reed dat onbestuurbaar was? De kermisklant opsporen omdat hij met zijn daad het verkeer in gevaar had gebracht? Met die vraag blijven we zitten, want we kunnen er alleen naar raden. Een paard dat op alcohol loopt is echt raar. Zouden daar nog gevaarlijke stoffen uit de uitlaat komen?

'Knuffeldag' in Vlaanderen

Om mensen wat dichter bij elkaar te brengen, heeft een groep Vlamingen een 'knuffeldag' uitgeroepen. Ze roepen iedereen op om vrijdag 24 oktober eens de baas, collega's of de schoonmaakster stevig te omhelzen. ‘Free hugs’ stond er op het bord dat een eenzame reiziger in Australië omhoog hield toen hij door niemand werd afgehaald. Het werd het begin van een ware rage, die razendsnel de wereld veroverde. Overal kwamen mensen met borden tevoorschijn waarop stond dat ze gratis wilden huggen, of wilden gehugd worden. Het effect is overigens hetzelfde, daarom heb ik altijd getwijfeld aan de ware motivatie. Ik verdenk mensen ervan dat ze gratis omhelsd willen worden door mooie mensen en de lelijke dan maar op de koop toenemen. Maar goed, wie zal het zeggen, in elk geval zijn er genoeg vreemdelingen die een omhelzing willen weggeven of ontvangen. Ooit was ik op een conferentie die langere tijd duurde. Je had weken de tijd om elkaar te leren kennen en op de laatste dag werd iedereen verzocht zich door de anderen te laten omhelzen. Wat ik toen heb gezien zal ik nooit vergeten. Mensen begonnen te huilen en er kwamen zoveel emoties vrij die jarenlang opgesloten hadden gezeten, dat er daarna meteen nazorg nodig was. Het blijkt een basisbehoefte van de mens te zijn om te worden aangehaald, te worden geliefd en te worden gewaardeerd. Erbij horen is belangrijk en de lichamelijke aanraking doet veel met mensen. Maar ik heb ook gezien dat al dat omhelzen teveel van het goede kan worden, dat mensen zich de hug opgedrongen voelen en dat mensen te vrijpostig kunnen worden in hun enthousiasme om anderen te omhelzen. Daarom moet het wel een vrije keuze blijven of je mee wil doen of niet. De Belgen gaan het nu dus ook proberen. Ik zou zeggen, laat elke Vlaming maar een Waal omhelzen, dan komt het misschien nog goed met België.

Ouderen ziek door betutteling

Oudere mensen worden in verzorgingshuizen en ziekenhuizen vaak op een betuttelende en neerbuigende manier aangesproken. De verplegenden gaan er gemakshalve maar van uit dat de oudjes slechthorend en dementerend zijn. Ze worden daarom vaak kinderlijk en in lettergrepen op een veel te luide toon aangesproken. Dit blijkt heel negatief te werken op het humeur van de hoorders. Ze voelen zich niet gerespecteerd en ervaren deze manier van doen alsof ze afgeschreven zijn en niet meer meetellen. En dat geeft hen weer een gevoel van minderwaardigheid en nutteloosheid, allemaal goede ingrediënten voor een fikse depressie. De bijbel leert dat leven en dood in de macht van de tong zijn en het zou goed zijn als daar in het omgaan met onze oudere medemensen ook wat beter op wordt gelet. Want een ding is zeker, op een dag zijn we zelf bejaard en misschien gaat ons gehoor ook wat achteruit, of worden we wat minder snel van begrip en dan bestaat de kans dat we zelf op die manier worden aangesproken. Ik hoop dat ieder die dat overkomt dan weet te bedenken dat de beste remedie tegen depressie is, om je blik te verleggen. Niet op jezelf zien, niet jezelf zielig vinden, maar genieten van de prachtige toekomst die voor je ligt. Want een christen kent de kracht van vergeving en de blijdschap van de eeuwigheid en dat alleen houdt ons op de been.

Eten van vis niet zonder risico

Eten van vis kan gevaarlijk zijn. Vissen kunnen namelijk een hoog gehalte aan dioxines in hun vet hebben opslagen. Alles in dit leven kan gevaarlijk zijn, een keukentrapje, een figuurzaag, een boortol en een hond, je kunt het zo gek niet maken of het kan wel gevaarlijk zijn. Wat schiet je er nu mee op door dit steeds weer te benadrukken? Willen we een wereld waarin niets meer fout kan gaan? Willen we een utopie creëren? Willen we alles verbieden wat ons leven in gevaar kan brengen? Nou, dan wens ik je veel succes. Ik vermoed dat er weinig meer overblijft om nog voor te leven. Als alles wat gevaarlijk kan zijn weg is, hebben we niets meer over. Over gras kun je uitglijden en over een steen struikelen, zelfs zand kan gevaarlijk zijn, omdat je daarin makkelijk je enkel verzwikt. Eten van vis kan gevaarlijk zijn, kan hè, want het is niet zeker. Er wordt niet keihard gezegd: eten van vis is gevaarlijk! En zelfs als dat wel zo zou zijn, wat houdt dat gevaar dan in? Dat je een keer misselijk kan worden, dat je misschien wel hoofdpijn kan krijgen, waar hebben we het over? Eten van vis, welke vis, hoeveel vis, gestoomd, gebakken of rauwe vis? Kortom je koopt helemaal niets voor zo’n kreet. Het enige gevolg kan zijn dat de vishandel deze week minder omzet dan normaal. Nou bedankt, zou ik zeggen. Laten we toch eens ophouden met de nadruk te leggen op alles wat mis kan gaan. Bekijk het leven eens van de positieve kant. Als er niets meer fout mag gaan, hebben we een onleefbare wereld. Eet gewoon vis, zou ik zeggen, zoveel als je lekker vindt, maar kijk wel uit voor de graten, oeps.

Jongeren vinden acne erger dan diabetes

Acne veroorzaakt meer problemen op psychologisch, sociaal en emotioneel vlak dan aandoeningen als astma, diabetes, rugpijn, epilepsie en artritis. Je zou ook kunnen zeggen, dat voor deze leeftijdgroep het uiterlijk heel belangrijk is. En dat lijkt me heel logisch voor mensen die op weg zijn belangrijke keuzes te maken in hun leven, waarbij het uiterlijk een niet geringe rol speelt. Het vinden van een man of vrouw (tegenwoordig moet je dat een partner noemen), het vinden van een baan, het opbouwen van je sociale netwerk, het heeft allemaal ook met je uiterlijk te maken. Acne is meestal een tijdelijke aandoening in een periode dat bijna iedere leeftijdgenoot er last van heeft, dus dat maakt het sociaal wat makkelijker te accepteren. Toch is dat voor velen kennelijk niet waar. De onzekerheid druipt eraf en dat is het belangrijkste probleem in deze groep. Je hebt nog niet kunnen tonen wie je bent. Je weet het misschien zelf nog niet eens. Je wilt er stoer uitzien als jongen of heel aantrekkelijk als meisje (voor de emancipatiegevoeligheid mag je de woorden jongen en meisje ook verwisselen) en dan verschijnen die plotselinge puistjes. Uitknijpen geeft een lelijke rode plek en laten zitten een bultje met een geel wordend kopje, dus wat moet je nou? Dan maar een laag clearasil of ander middel erover, zodat de cement de huid bedekt. Ja het valt niet mee om jong te zijn en je prijst je gelukkig als jouw velletje langer gaaf blijft dan dat van een ander, vooral in je gezicht. Maar om nou te zeggen dat je nog liever astma, diabetes, rugpijn, epilepsie of artritis hebt dan wat pukkels op je snoet, gaat wel ver. Het toont aan dat je nog niet echt volwassen bent en daarom reken ik de jongeren deze uitslag niet toe. En die andere, in hun gezicht, ook niet. En de rest van alle kwalen al helemaal niet.