Genootschap wil drankverbod voor Sinterklaas

Het Vlaamse Sint-Nicolaasgenootschap vraagt de Sinterklazen geen alcohol meer te drinken tijdens hun bezoeken. "Er lopen te veel Sinterklazen rond die niet van de drank kunnen afblijven." Het moet wel haast december zijn, want de winkels liggen weer vol met kruidnoten, gevulde speculaas en marsepein. De commercie let wel op de kalender en zo zagen we van de week op het nieuws Sinterklaas in Spanje al staan te wachten op de stoomboot die hem met zijn Pieten naar het koude en gure Nederland moet brengen. Ook België wordt dan aangedaan door Sint, die kennelijk van de nood een deugd maakt. Maar wat een kou daar in dat kikkerland. Dan doet een teugje uit de heupfles wonderen. Op die winderige daken balanceren valt zeker niet mee, maar met een slok op neemt de moed toe en als Sint dan wat waggelt op het dak, ligt het aan zijn ouderdom. Zijn paard is al jaren niet meer op een dak gesignaleerd en dus moet de Sint steeds paardje af en paardje op. Kijk en daar gaat het wel eens mis. De stramme spieren, aangedaan door de kou en dan weer opgepept met alcohol begrijpen het ook niet meer en weigeren af en toe dienst. Ja en dan ligt Sinterklaas opeens naast zijn mijter. In België zijn ze het zat. Sinterklaas mag niet meer drinken. Maar mensen dan toch, hoe blijft zo’n oude man dan warm? Wij willen wel allemaal mee-eten van het suikergoed en de marsepein, maar de oude kindervriend gunnen we zelfs geen versterkertje op zijn barre tochten. Nee, dat is niet eerlijk. Daarom pleit ik ervoor om Sint gewoon zijn borrel te gunnen en hem te helpen bij het bestijgen van zijn paard. Valt hij er toch af, dan komt het door de ouderdom en wordt hij onverstaanbaar dan is het Spaans. Kom op zeg, Sint heeft het al moeilijk genoeg de laatste jaren met spruitengooiende kinderen en jong grut dat hem de baard van het hoofd wil trekken. Laten we daar eens wat aan doen. Meer eerbied en ontzag voor de goedheilig man. Niet zeuren over details, anders ga je maar eens mee het dak op, dan zul je wel anders piepen. Hup Sint, van mij mag die pint, ouwe kindervrind. Trouwens, waarom denk je dat die kerstman telkens johoho roept? Toch ook niet omdat hij het zo leuk vindt?

Top tien van belachelijkste Britse wetten

Soms kun je je ogen niet geloven. Van de Britten wist ik al dat ze zo gek zijn als een deur, maar hier is opnieuw een bewijs dat op een eiland wonen niet goed is voor je gezondheid:
1. Het is illegaal te overlijden in de Houses of Parliament.
2. Het is een daad van verraad een postzegel met daarop de beeltenis van de Britse koning of koningin ondersteboven te plakken.
3. Het is in Liverpool een vrouw niet toegestaan topless in het openbaar te zijn behalve als ze werkt als bediende in een winkel voor tropische vissen.
4. Het eten van mince pies (pasteitjes) op eerste kerstdag is verboden.
5. Als iemand op uw deur in Schotland klopt en uw toilet wil gebruiken, bent u verplicht deze persoon binnen te laten.
6. In het Verenigd Koninkrijk mag een zwangere vrouw overal waar ze maar wil haar behoefte doen, ook in de helm van een politieman
7. Het hoofd van elke dode walvis die wordt gevonden op de Britse kust wordt automatisch eigendom van de koning, de staart gaat naar de koningin.
8. Het is illegaal de belastinginspecteur hetgeen je niet wilt dat hij weet, niet te vertellen. Maar het is legaal hem informatie niet te vertellen waarvan je het niet erg vindt dat hij het weet.
9. Het is niet toegestaan de Houses of Parliament te betreden in harnas.
10. Het is legaal een Schot binnen de oude muren van de stad York te vermoorden, maar alleen als hij pijl en boog bij zich draagt.
Gelukkig is het wel grappig om te lezen en we gaan er maar vanuit dat ze ook een heleboel regels hebben die wel deugen. Ik vraag me wel af onder welke omstandigheden zulke wetten tot stand zijn gekomen. Misschien voelt iemand zich geroepen dat nog eens te onderzoeken.

'Superstorm niet serieus te nemen'

De voorspelling van een 'superstorm' die Nederland eind november zou treffen, is "niet serieus te nemen", zegt Cees Molenaars van het KNMI dinsdag in Spits. Het beroep van weerman is niet benijdenswaardig. Als je gelijk hebt vindt iedereen het normaal, maar als je ernaast zit met je verwachting, dan krijg je heel Nederland over je heen en in het ergste geval nog schadeclaims aan je broek. Van het weer heeft iedereen verstand en we hebben er allemaal een mening over en er gaat haast geen dag voorbij dat we niet met elkaar – al is het maar even – over het weer spreken. Nu heeft weerman Piet Paulusma (Oant moarn – tot morgen) op zijn weblog een stormwaarschuwing gezet van een Engelse weerman, Piers Corbyn. Deze voorspelt een zeer zware storm die met een snelheid van zo’n kleine 200 km per uur over Nederland zal razen eind november. Er kunnen zich in die superstorm tornado’s ontwikkelen en de uitwerking zal alle eerdere stormen overtreffen. ‘Bangmakerij’, zeggen sommige deskundigen. ‘Koffiedikkijkerij’, vinden anderen. Maar Piet zegt: ‘Beter te hard geblazen dan de mond gebrand.’ Beter voor niets gewaarschuwd, dan achteraf te zeggen: ‘Die Engelse weerman had toch gelijk.’ Gaat het om kinnesinne, broodnijd, jaloersheid ten opzichte van de wakkere Piet? In elk geval ontwikkelt zich nu al een storm, maar voorlopig nog in een glas water.

Kruiden in voedsel helpt bejaarden beter eten

Koks en docenten van de Voreca Management School in Leuven voeren een onderzoek naar het verbeteren van de smaak van voedsel. Smaak wordt gevormd in je mond maar vooral in je neus. Als je verkouden bent proef je haast niets meer. Bij oudere mensen neemt het reukvermogen af en dus ook de smaak. Daardoor wordt eten minder aantrekkelijk en laten oudere mensen vaker hun eten staan of eten ze minder. Nu gaan de koks aan de slag om het eten voor ouderen smakelijker te maken door het toevoegen van kruiden (geen zout en suiker), het op andere temperaturen klaarmaken en andere, smakelijkere, ingrediënten te gebruiken. Ik vind het een goed idee, want ik heb zelf ook last van een neus die niet helemaal vlekkeloos werkt. Een groot deel van de geuren gaat mijn neus voorbij, om het zo maar eens te zeggen. Dat heeft heel veel voordelen, maar bij het eten ook nadelen. Ik geloof dat God mijn neus gaat herstellen dus dat komt goed, maar voor ongelovigen en anderen kan het nieuwe kookboek voor ouderen een mooie oplossing zijn. Wie te weinig eet onderhoudt zijn lichaam niet goed en verliest zijn gezondheid en kracht. Nu nog een oplossing bedenken voor al die tandeloze bekjes. Smakelijke puree misschien?

Student leeft in kuil na onvoldoendes

Een 22-jarige student uit het Chinese Fuzhou is door de autoriteiten in een zelfgegraven kuil aangetroffen midden in een bos in de provincie Fujian. De man leefde al bijna twee weken in het woud nadat hij had gehoord dat hij onvoldoendes had voor examens. Schaamte speelt in China en Japan een grote rol in het gedachteleven. Directeuren van bedrijven plegen soms huilend harakiri omdat ze zich schamen voor de resultaten van het bedrijf en hun eigen rol daarbij. Deze zoon van 22 schaamde zich ook en groef een kuil om zich te verbergen. Misschien wel om zichzelf te straffen en zo aan zijn ouders zijn schaamtegevoel te tonen. Dat kan natuurlijk wel voor even, maar het is geen blijvende oplossing. De politie heeft nu bemiddeld tussen ouders en zoon. Ieder mens heeft wel iets om zich voor te schamen, we hebben allemaal domme dingen gedaan. Sommige mensen dragen een levenslang gevoel van schaamte met zich mee. Ze zijn zichzelf levenslang aan het straffen, door zich allerlei leuke dingen te ontzeggen. Dat verdien ik niet, redeneren ze dan. Vaak worden dit negatieve patronen in een mensenleven. Als er tegenslag is, wordt meteen de link gelegd naar het vroegere falen en wordt het als een soort rechtdoening aanvaard. Daar is geen enkele reden voor. Schuld kun je terugbetalen, maar schaamte moet je overwinnen. God helpt daarbij door je opnieuw geboren te laten worden. Je oude leven is voorbij gegaan, zegt Hij, er is nu een nieuw leven voor jou. Door te wandelen en te leven met God, verdwijnt je gevoel van schaamte. Je krijgt dan een geweten dat gereinigd is van besef van kwaad. In plaats daarvan ga je zien dat er geen enkel mens zonder fouten is en dat we allemaal Gods genade nodig hebben om daarmee om te gaan. Er is vergeving en liefdevolle acceptatie bij God. Dat is veel beter dan in een kuil in de grond wegkruipen. Er moet meer evangelie naar China.

Dronken man steekt eigen auto in brand

Een 26-jarige man uit het Friese dorp Wommels is vrijdagnacht opgepakt nadat hij zijn eigen auto in brand had gestoken. De beschonken Fries vond dat de auto wel mocht uitbranden, omdat het voertuig de apk-keuring toch niet zou halen. Dat is opmerkelijk, maar geeft ook aan dat de man er al van tevoren over moet hebben nagedacht, over de apk bedoel ik. Hij was kennelijk overtuigd van de gebreken en de reparatiekosten. Om de auto dan in brand te steken daarvoor kreeg hij hulp van de alcohol. Onder invloed van verdovende middelen valt een groot deel van je geweten uit. Je onderscheidingsvermogen neemt dramatische vormen aan en je toerekeningsvatbaarheid daalt tot onder het minimum. Onder zulke omstandigheden kun je komen tot domme daden. Je merkt bij de rechtspraak vaak dat met die omstandigheden rekening wordt gehouden. Daar ben ik het dan meestal niet mee eens, want je begint toch weloverwogen aan de beneveling van je brein te werken. Niemand is verplicht om alcohol te drinken of drugs te gebruiken, je kiest er zelf voor. Dan moet je ook maar zelf de consequenties dragen. In de geestelijke wereld kun je ook onder invloed zijn. Dan leef je in de duisternis, zegt de bijbel. Je bent verblind in je bijziendheid, je mist het perspectief. Daarom ben ik zo blij met Gods oplossing. Hij vergeeft je je fouten, hij verlost je uit je verslaving, hij reinigt je geweten, hij vernieuwt je denken, hij rust je toe voor een nieuw leven, hij helpt je erbij en belooft je zijn trouw. De vraag is of mensen helder genoeg zijn om dit prachtige aanbod te onderscheiden. Als we om ons heen kijken, zien we de vruchten van ieders keuze.

Oceaanroeier moeizaam verder

Oceaanroeier Ralph Tuijn probeert met pijn en moeite zijn tocht over de Stille Oceaan voort te zetten. Hij heeft geen brandstof meer aan boord om eten te bereiden, hij mist twee tanden en komt haast niet vooruit. Soms zit het mee, soms zit het tegen, zou je kunnen zeggen, maar voor Ralph Tuijn zit het nu wel erg tegen. Toch gaat hij door en daar wil ik even bij stilstaan. Wat drijft deze man, wat motiveert hem, wat overtuigt hem dat hij zijn doel kan bereiken? In je eentje in een roeiboot de grootste oceaan oversteken is voorwaar geen kleinigheid. Ik denk dat hij van tevoren goed heeft nagedacht over deze tegenslagen. Wat ga ik doen als… maar wanneer je er dan voor staat heb je niets aan goede voornemens, dan moet je een besluit nemen. Ga ik door of stop ik? Niemand bereikt fluitend zijn doelen in het leven. Beproevingen zijn er altijd. Hoe reageer je dan? Kennelijk wil Ralph zijn doel koste wat het kost bereiken, daarom gaat hij door. De reden kennen we niet, maar dat doet er hier niet toe. Wat me aanspreekt is de vastberadenheid. Niet opgeven als het moeilijk wordt. Geloven in de goede afloop. Want als dat geloof er niet is, kun je beter meteen stoppen. Geloof richt zich op iets dat voor je ligt. Zodra je het hebt bereikt of ontvangen, dan stopt je geloof. Het is een mooi voorbeeld van het geloofsproces. Je bent op weg naar het doel en je laat je er niet van afbrengen door tegenslag. De wind zal draaien, de stroming zal gunstig worden, er komt wel weer goede brandstof en ik heb nog tanden genoeg over, zoiets. Niets is onmogelijk voor wie gelooft, maar er hoort wel een portie volharding en geduld bij om te ontvangen wat je is beloofd.

VN spreken wapenstilstand af tijdens Spelen

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft donderdag in New York de resolutie aangenomen om tijdens de Olympische Spelen in Peking wereldwijd de wapens neer te leggen. Alle 182 lidstaten zullen in augustus 2008 vrede op aarde nastreven. Wat een belachelijk idee. Lang leve de sport, de god van deze eeuw. Steeds meer gaan de Olympische Spelen op religie lijken. Massaal wordt de sport beleden als brenger van vrede op aarde. Landen die elkaar met wapens bestrijden kunnen moeilijk blijven volhouden dat sport verbroedert, daarom leggen we voor de schijnvrede de wapens even neer. Kijk eens hoe sport verbroedert! Maar na de Spelen gaan we door met de strijd op leven en dood. Sport is bij uitstek een strijd, met winnaars en verliezers. Sport verbroedert helemaal niet. Sport maakt gelukkig en ongelukkig. Als je ergens de betrekkelijkheid hoogtij ziet vieren dan is het in de sport. Zo gewonnen, zo geronnen. Jantje lacht, Jantje huilt. Doping, omkoping, bedrog voor de glorie, je komt het allemaal tegen in de sport. De Spelen worden gehouden in een land dat zijn burgers massaal onderdrukt en zonder vorm van proces opsluit voor jaren. Mishandeling, foltering, het is aan de orde van de dag. Lang leve de illusie. Het gaat om miljarden dollars en die moeten verpakt worden in een schijn van eenheid en vrede. Van mij mag iedereen sporten en ervan vinden wat hij wil, maar maak me niet wijs dat het ook maar iets met vrede en verbroedering te maken heeft. De wereld wil bedrogen worden, dus worde zij bedrogen, leerde ik vroeger al op school en het is maar al te waar. Vrede op aarde is een hemels doel dat alleen met hemelse middelen bereikt kan worden, bekering van hebzucht en eigenbelang. Opofferen van egoïsme en eerzucht. Uit liefde de ander hoger achten dan jezelf. Kom er maar eens om daar in Peking. De enige weg naar wereldvrede is Jezus Christus. Door je aan Hem toe te wijden begint de vrede in je eigen hart en van daaruit kan het verder gaan, als je de hebzucht doodt en negeert en de liefde dient. Laten de VN daar maar eens over vergaderen.

Rijden met aspirine levensgevaarlijk

In de auto stappen met pijnstillers achter de kiezen is niet verstandig. Volgens Noorse onderzoekers verhogen zelfs de meest alledaagse medicijnen de kans op een verkeersongeluk. Hun onderzoek heeft uitgewezen dat 82 procent van de bestuurders iets had ingenomen, van medicijnen tot een aspirine. De conclusie is dat die medicijnen de ongelukken veroorzaken. Toch wens ik te protesteren tegen deze voorbarige gevolgtrekking. Er zal een gedegen onderzoek moeten komen naar het dragen van veterschoenen. Volgens mij draagt minstens 85 procent van de automobilisten die een ongeluk veroorzaken veterschoenen. Niemand zal de stelling durven te verdedigen dat veterschoenen gevaarlijk zijn in het verkeer. Je kan niet zomaar twee zaken met elkaar koppelen en er dan conclusies aan verbinden. Misschien nemen de ongelukken wel dramatisch toe als de mensen hun medicijnen niet meer innemen. Kortom, mijn advies is: laat je niets wijsmaken, maar ga niet achter het stuur als je je niet lekker voelt. Ga je toch rijden, controleer dan eerst of je veters goed gestrikt zijn, want dan weet je zeker dat je niet vergeten bent je schoenen aan te trekken. Veiligheid boven alles.

Spelen met lucifers oorzaak bosbrand Californië

De politie in Los Angeles heeft een jongen gepakt die per ongeluk de recente grote brand rond Santa Clarita heeft gesticht. We hebben de gevolgen allemaal op de tv kunnen zien. Duizenden hectaren bos zijn in vlammen opgegaan en minstens 21 huizen zijn verwoest door de brand. Er is veel kritiek geweest op de brandweer die te laat gereageerd zou hebben en de felle wind werkte ook niet echt mee aan het stoppen van het vuur. Nu is er een jongen gevonden die de brand heeft aangestoken. Dat vind ik knap speurwerk. Vind maar eens het begin van een bosbrand van dergelijke afmetingen en vind vervolgens maar eens de dader. De jongen heeft bekend met lucifers gespeeld te hebben en heeft toegegeven dat er toen per ongeluk brand ontstond. Het is Amerika, dus nu ben ik benieuwd hoe het verder gaat met die jongen. Word hij nu als een topcrimineel levenslang opgesloten? Moet hij alle schade betalen? Ik zou niet graag in zijn schoenen staan. Wat dat betreft is Nederland een heel ander land. Hier worden verdachten van moord en verkrachting vrijgelaten omdat er een fout is gemaakt bij een uitspraak van de rechtbank. Een van de rechters was nog niet beëdigd en had dus geen uitspraak mogen doen. Het gekke is dat daarmee niet het proces vervalt, maar dat de verdachten worden vrijgelaten. Elk land heeft zijn eigen regels en soms leidt dat tot bizarre verschillen. In Amerika kan het zelfs gebeuren dat een sigarettenproducent miljoenen moet betalen omdat iemand van roken kanker heeft gekregen. In het voorbeeld van de bosbrand zou dat betekenen dat de luciferfabrikant aansprakelijk wordt gesteld. Hij heeft zijn stokjes veel te gevaarlijk gemaakt. Daar kunnen ongelukken van komen, evenals van bijvoorbeeld keukentrapjes en scheermesjes. Er sterven mensen door die middelen te gebruiken. We leven in een gecompliceerde wereld met allerlei wetjes en regeltjes. Je staat er pas bij stil als je ermee te maken krijgt, maar dan is het vaak al te laat. Ik hoop voor de jongen dat hij met de schrik vrijkomt, maar ik durf er mijn hand niet voor in het vuur te steken…

Honden beschieten man

Een groep jachthonden heeft een jager neergeschoten die een afgeschoten fazant wilde oprapen. Dat maakten de autoriteiten in de Amerikaanse staat Iowa maandag bekend. Dat is weer eens wat anders dan ‘man bijt hond’. Soms lijkt de wereld op zijn kop te staan. Kinderen zijn de baas over hun ouders, honden schieten de jager neer, vogels vallen mensen aan, kunnen we nog ergens verbaasd over zijn? Ik schrijf nu al 10 maanden lang elke dag een reactie op het nieuws. Ik zoek naar nieuws dat opvalt en opmerkelijk is. De laatste tijd merk ik dat er een vervlakking optreedt in de berichtgeving. Het wordt steeds moeilijker om een geschikt bericht te vinden. En als er al een opmerkelijk bericht gevonden is, dan heb ik er niet meteen iets mee. Je moet toch ook een zekere inspiratie hebben om te kunnen schrijven. Vandaag heb ik meer dan een uur gezocht naar een bericht dat mij aanspreekt. Ik heb het niet gevonden. Nu kun je zeggen: dan schrijf je toch een keer niets. Maar dat mag niet van mezelf. Ik heb beloofd elke dag een reactie te geven en dat wil ik dit hele jaar volhouden. Daarom moet er ook vandaag weer een bericht komen. Tenslotte neem ik dan toch maar het bericht dat jachthonden een jager hebben neergeschoten. Dat was natuurlijk een ongelukje. Het geweer was tegen een hek gezet en een van de honden sprong er tegenaan. Het geweer ging af en trof de jager in zijn been. Nou en? Eigen schuld, moet hij maar niet gaan jagen en zeker niet een dag voor het jachtseizoen wordt geopend. Maar wat moet dan de conclusie zijn? Neem nooit meer je hond mee als je gaat jagen? Zet je geweer niet tegen een hek? Raap geen fazant op? Alles is mogelijk. Ik voel me ongeveer net als de journalist die het verhaaltje in de krant zette. ‘Nou dan schrijven we dit er maar in’, zal hij gedacht hebben. Ook hij moet elke dag weer iets zien te vinden, de mensen accepteren geen krant zonder berichten. Is er nog iets gebeurd vandaag? Rampen hebben we al, oorlogen ook, roddel en achterklep is ook gedaan, is er nog iets opmerkelijks te melden? Ja en waar ga je dan zoeken? Op internet of bij collega’s van concurrerende bladen en ja hoor daar staat het: honden beschieten man. Dit bericht is bij alle kranten te vinden, iedereen schrijft het van elkaar over. We lijden allemaal onder dezelfde malaise: er moet iets worden gepubliceerd. Nog twee maanden dan is mijn termijn om. Ik denk dat ik dan overga op een ander systeem. Ik ga pas schrijven als er wat te schrijven is. Maar ja, zullen de lezers daarop blijven wachten? Ik vind schrijven te leuk om ermee te stoppen, dus morgen weer meer.

Publiek bepaalt zelf toegangsprijs theater

Bezoekers van een voorstelling van flamencogroep Maria Juncal op 7 november in het Eindhovense Parktheater mogen na afloop zelf bepalen wat ze voor het kaartje willen betalen. Dat lijkt een goed idee, maar of het werkt is de vraag. Natuurlijk wil het theater niet met verlies werken. Normaal gesproken kost een kaartje €30 en dat vinden veel mensen teveel en dus blijven ze thuis. Bij een volle zaal mag er gemiddeld wat minder worden betaald en daar gokt de organisatie nu op. Meer mensen die iets minder betalen levert uiteindelijk toch meer op dan werken met dure kaartjes voor minder mensen. Als het systeem aanslaat zal het vaker worden gedaan. Kijk en dat lijkt me nu niet zo slim, want twee dingen gaan een rol spelen op den duur: de mens is snel gewend aan lagere prijzen en zal daardoor steeds minder gaan betalen en ten tweede is de mens altijd op eigen voordeel uit en zal dus proberen helemaal niet te betalen. Eenmalig kan de actie werken, maar verder zie ik er weinig in. Stel je voor dat we dat met alles gaan doen. Bepaal zelf de prijs voor uw auto of voor uw boodschappen of voor uw tandarts, dat gaat dus niet. Probeer maar eens over de prijs te onderhandelen in een winkel of op de markt, daar zijn de meeste winkeliers niet van gediend. Ik doe het wel eens in een winkel, dan bied ik een prijs aan voor een product. Meestal word ik aangekeken of ik een oneervol voorstel doe, maar we leven in een vrij land, je mag bieden op een product en de verkoper kan dan ja of nee zeggen. Andersom geldt dat ook, we kunnen ja of nee zeggen tegen de vastgestelde prijs. Het helemaal loslaten van de prijzen en rekenen op de goodwill van de mens lijkt me fataal. Daar kun je niet van leven, denk ik. Daarom is dit een opmerkelijk initiatief van het Parktheater. Ben benieuwd of we nog gaan horen hoe het is afgelopen, met de inkomsten bedoel ik. In elk geval heeft de voorstelling op deze manier al meer dan normale belangstelling gekregen van de pers. Want laten we eerlijk zijn, wie heeft er ooit gehoord van flamencogroep Maria Juncal?

Politie neemt sleep met Turkse tekst in beslag

De luchtvaartpolitie in Hilversum heeft zaterdagmiddag een sleep met daarop een Turkse tekst in beslag genomen. Ik dacht eerst dat het om een sleep van een bruidsjurk ging, maar al snel ontdekte ik dat het de sleep achter een vliegtuig betrof, een reclameboodschap. Er stonden maar twee woorden op de sleep, maar kennelijk hadden die zoveel invloed, dat de politie in actie kwam. De woorden zouden beledigend zijn. Er stond iets op dat martelaren niet sterven, of dat overledenen niet kunnen sterven. Wie er achter de boodschap zit en waarom het vliegtuig boven verschillende steden heeft gevlogen is niet bekend. De sleep is in beslag genomen en onderzoek volgt. Woorden hebben kracht en daarom is het belangrijk wat we uitspreken. Uitspraken die overeenkomen met Gods wil en met Gods waarheid hebben dezelfde kracht als wanneer God ze zou uitspreken. Veel gelovigen beseffen deze kracht niet. Er is geloof voor nodig om ze uit te spreken en geloof om de uitkomst te verwachten. Jezus sprak voor zijn dood uit dat hij na drie dagen zou opstaan, daar is geloof voor nodig. We mogen alles uitspreken wat God ons heeft aangereikt in Christus. Dat we eeuwig leven hebben, dat we niet sterven maar leven, dat God in al onze behoeften rijkelijk zal voorzien, dat de duivelse machten ons niet zullen overweldigen, dat we met God over een muur kunnen springen, dat we tegen bergen kunnen spreken en ze zullen zich verplaatsen, dat zieken zullen genezen, dat demonen worden uitgeworpen, dat we leven en overvloed krijgen, enz. Er is zoveel wat we kunnen uitspreken en ontvangen in geloof, de bijbel staat er vol van. En toch komen we vaak niet verder dan: ik maak me zorgen, ik voel me niet zo lekker, ik denk niet dat het nog zal gebeuren, ik weet het niet meer. De waarheid maakt ons vrij van angst en ongeloof. Dit moeten we kennelijk heel vaak horen voor we het werkelijk geloven en ontvangen. Misschien moeten we eens een vliegtuig de lucht insturen met de tekst: GELOOF GOD!

Invloed zomertijd op slaapritme groter dan gedacht

De invloed van de zomertijd op het slaapritme is groter dan gedacht. Dat blijkt uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen (RuG) en de Ludwig-Maximilians-Universität in München. Vandaag gaat de wintertijd weer in. De klok wordt een uur teruggezet en de dag begint vanaf morgen dus een uur later. Deze verandering van tijd heeft gevolgen voor ons gedrag. We worden immers gedwongen eraan mee te doen. Je kan moeilijk een uur te vroeg op je werk verschijnen of een uur te vroeg weer naar huis gaan. Nu hebben we als mensen ook een biologische klok die is afgestemd op de zon. Deze biologische klok zorgt ervoor dat je slaap krijgt en naar bed wil, of dat je honger krijgt en gaat eten. Biologische klokken passen zich nauwelijks aan, want de zonnestand gaat niet een uur voor- of achteruit. In de zomer hebben avondmensen dus een uur later slaap dan de klok aangeeft. Dat betekent dat ze per nacht een uur korter slapen met alle gevolgen van dien. Nu de wintertijd ingaat wordt dat probleem weer opgelost, maar over een half jaar begint de ellende opnieuw. Er gaan al stemmen op om dat geschuif met de tijd te stoppen. Het levert nauwelijks voordelen op en zeker nadelen. Wie bepaalt zoiets eigenlijk? Mijn idee zou zijn om alle klokken niet een uur, maar een half uur terug te zetten en er dan voor eeuwig af te blijven. Dan zitten we tussen zomer- en wintertijd in en dat levert een gemiddelde op waarmee te leven is. Maar ja, mijn mening wordt in deze niet gevraagd en die van u ook niet, dus gaan we maar weer braaf aan onze klokken draaien. Ik ben benieuwd wat mijn biologische klok nu gaat doen. Zal ik een uur eerder naar bed gaan en betekent dat dan dat ik al om 4 uur opsta in plaats van om 5 uur? Betekent het ook dat mijn kat een uur eerder naar buiten wil omdat het voor zijn gevoel een uur later is? Ook zo’n mooi discussiepunt: wordt het nu vroeger of later als je de klok een uur terug zet? Een ding is zeker, we hebben vannacht een uurtje langer en dat is dan ook het enige voordeel dat ik zie, hoewel dat voor mijn biologische klok weer een nadeel is. En we worden met zijn allen weer een uurtje jonger natuurlijk.

Altijd zon in ronddraaiend huis

Cees Tadema heeft binnenkort altijd het zonnetje in huis. De Leeuwarder bouwondernemer laat aan de Elsweg in het Friese Noordwolde een drijvend huis in een soort vijver bouwen dat automatisch met de zon meedraait. Althans dat is de bedoeling, want het huis is nog niet klaar. Het is een leuk idee, maar voor rijtjeshuizen onuitvoerbaar, het gaat hier dan ook over een recreatiewoning. Het huis drijft en is bevestigd aan een as, waardoor het met de zon mee te draaien is. Dat zal voorlopig met de hand moeten gebeuren, net als bij een molen, maar op den duur moet het ook elektrisch kunnen. Het heeft wel iets vind ik, altijd de zon in huis. Ben benieuwd of het terras buiten ook meedraait, want dat lijkt me nog leuker. Bij dit bericht moet ik denken aan mijn eigen ‘huis’, mijn leven. Waar staat dat op gericht? De bijbel roept ons op om altijd gericht te zijn op Jezus. Dat betekent meedraaien als de omstandigheden veranderen. Je moet het zelf doen, het gaat niet automatisch. Maar met je blik in de juiste richting haal je wel het maximale uit een dag. Zo’n huis dwingt je om steeds op de zon te letten en dat is bij een christen ook de bedoeling, steeds op Jezus letten. Wat heeft Hij gezegd over mijn situatie, wat mag ik verwachten? Bewust leven met je ogen op het Licht gericht, maakt je succesvol. Je wandelt in het licht en ontvangt daar alle zegen van.

Belgische politie vindt dikke laborante ongeschikt

Een vrouw die bij de Belgische politie heeft gesolliciteerd als laborante, is afgewezen omdat ze te dik is. Dit schrijft De Morgen maandag. De vrouw is 1.64 meter en weegt 83 kilo. Een ideaal gewicht voor deze vrouw zou zo tussen de 60 en 70 kilo liggen. Ze is dus een kleine 15 kilo te zwaar. Maar ja, haar lengte is van dien aard dat die 15 kilo niet makkelijk te verbergen zijn. Toch vind ik dat dat geen reden van ontslag mag zijn. Nu is ze niet echt ontslagen, maar niet aangenomen, maar het effect is gelijk, ze krijgt de baan niet. De redenering van de politie is niet dat ze in het laboratorium makkelijker tegen iets kan aanbotsen, waardoor allerlei chemische processen uit de hand kunnen lopen, nee, ze redeneren dat je met overgewicht niet fit genoeg bent om je werk te doen. Van de politie is bekend dat ze hun conditie op peil houden door te sporten op het werk, hoewel daar de laatste jaren ook de klad in lijkt te komen. Van een agent wordt verwacht dat hij of zij in staat moet zijn een korte achtervolging uit te voeren om een vluchtende verdachte te overmeesteren. Maar dat er in noodgevallen ook laboranten worden opgeroepen, lijkt me hoogst onwaarschijnlijk. Zij houden zich bezig met rustig onderzoek. Als pleister op de wonde heeft de Belgische politie de vrouw aangeraden eerst af te vallen en dan maar opnieuw te solliciteren. Daarmee geven ze dus rechtstreeks aan, dat ze niet twijfelen aan de kwaliteiten van de vrouw. Het maakt het discriminerende effect alleen maar groter. Een ding moet je deze Belgische dienders nageven, ze handelen misschien niet zo slim, maar ze zijn wel eerlijk.

Brandweer bevrijdt kleuter van verkeerskegel

Een driejarig Brits jongetje dat maandag een verkeerskegel op zijn hoofd heeft gezet, omdat hij op Harry Potter wilde lijken, moest door de brandweer worden bevrijd van zijn 'hoed'. Ja, soms denk je dat iets kan en dan loopt het toch niet goed af. Dit Britse jongetje kreeg wel een erg nare verjaardag op deze manier. Hij heeft uren vastgezeten met zijn hoofd in een verkeerskegel voordat de brandweer hem los kreeg. Jongetjes van drie jaar hebben nog weinig ervaring en veel fantasie. Ze zijn vaak impulsief in hun daden en we nemen ook deze daarom niets kwalijk. Hij wilde op Harry Potter lijken met zijn heksenhoed en dacht een mooie hoed gevonden te hebben. Ik weet niet of zijn neus er krom van is gaan staan, maar het ding zat kennelijk strak op zijn hoofd. Zelfs de ouders kregen hem met zeep niet meer los. Wat zal de jongen gehuild hebben, stel ik me voor. Ik ben wel benieuwd of de ontwerpers van deze kegels nu iets aan het model gaan veranderen, meer in de richting van een Chinese hoed bijvoorbeeld. Die staat wat breder uit en zakt niet helemaal over je hoofd. Voor de brandweer was het denk ik een leuke afwisseling, ze konden wat knipgereedschap gebruiken en er was geen acuut gevaar, dus leuk werk. Ach, dit kleine leed verdient af en toe ook aandacht. Morgen is iedereen het weer vergeten, behalve het ventje zelf. Waarschijnlijk zet die nooit meer iets op zijn hoofd, geen pet, geen muts, geen hoed, misschien alleen een brandweerhelm. Want je bevrijder moet je eren, ja toch?

Chocola wegdenken maakt dik

Als je probeert helemaal niet meer aan chocola te denken, kun je juist dikker worden. Psychologen hebben ontdekt dat mensen die proberen om chocola uit hun gedachten te bannen, bijna vijftig procent meer chocola eten dan normaal. O, wat hou ik van dit soort onderzoeken! Leuk, leuk, leuk. De test ging als volgt: Maak twee groepen en laat de ene groep over chocola praten met elkaar en verbied de andere groep er zelfs maar aan te denken. Dat vind ik op zich al een leuke opdracht: probeer 5 minuten lang niet aan chocola te denken. Ik denk niet aan chocola, ik denk niet aan chocola, ik denk niet aan chocola en dat 5 minuten lang. Het gevolg is voorspelbaar: deze groep dacht 5 minuten lang constant aan iets waaraan ze niet mochten denken. Dan volgde de ultieme afronding: de deelnemers werden naar een tafel met twee soorten chocolade geleid. Ze mochten kiezen en eten. De deelnemers dachten dat de soort belangrijk was, maar het ging om de hoeveelheid en wat bleek? De praters over chocola namen 5 stukjes om op te eten, maar degenen die er niet aan hadden mogen denken aten er wel 8 of 9. Daarmee is wetenschappelijk aangetoond dat iets verbieden een averechtse uitwerking heeft. We wisten het toch allemaal al lang. Wij mochten thuis niet aan de snoepjes zitten, dus regelmatig vroeg mijn moeder: ‘Wie heeft er aan de snoepjes gezeten?’ Op onverklaarbare manier was steeds het blikje met snoep leger dan verwacht. Alles wat niet mag wordt juist aantrekkelijk. In de bijbel staat te lezen dat door de wet de zonde toeneemt. Daarom verbaast het me steeds weer dat in zoveel kerken de 10 geboden wekelijks worden ingeprent. Gij zult niet .., gij zult niet .. en gij zult niet. Het gevolg is dat er wordt gepredikt dat de mens toch zo slecht is en geneigd tot alle kwaad. Ja, dat is dan ook geen wonder. Het evangelie is niet dat je overal af moet blijven, maar juist dat alles nu beschikbaar is. Eindelijk heb je de vrijheid terug om zelf te kiezen. Alles is geoorloofd zegt de bijbel, maar niet alles is nuttig. Beslis zelf. Heerlijk evangelie van vrijheid. Weg met alle verboden, die doen het kwaad alleen maar toenemen. De enige voorwaarde om van die vrijheid gebruik te maken is een nieuwe geest in je binnenste.

Ansicht Japanse soldaat arriveert na 64 jaar

Een ansichtkaart van een Japanse soldaat die in de Tweede Wereldoorlog in Birma (Myanmar) was gelegerd, is na 64 jaar eindelijk gearriveerd bij de inmiddels 80-jarige vriend naar wie hij was verstuurd. De zender van de kaart is al in 1944 overleden aan een ziekte, maar de kaart was onderweg. Hij bleef lange tijd liggen, werd gevonden en meegenomen en bleef weer liggen. Na enkele werelddelen doorreisd te hebben is de kaart nu na bijna 70 jaar aangekomen op de plaats van bestemming. Als de kaart kon spreken zou hij veel te vertellen hebben. Over het lange wachten, terwijl er zo’n belangrijke boodschap op stond voor iemand die nog leefde, hoelang nog? Uiteindelijk heeft de afzender zijn doel bereikt. Zijn vriend heeft de kaart met zijn persoonlijke bericht ontvangen. Ze zullen elkaar hier op aarde niet meer ontmoeten, maar misschien wel in de hemel. Ik moet bij dit verhaal denken aan de bijbel, die ook een soort persoonlijke kaart is aan een geaddresseerde vriend. Ook dat bericht blijft soms jarenlang op de plank liggen omdat iemand vergeet het door te geven. Als het maar niet te laat is voor degene die het nieuws moet krijgen. De woorden van de bijbel bevatten eeuwig leven voor degene die ze ontvangt. Daarom is het zo jammer als deze persoonlijke post niet op tijd wordt bezorgd. Misschien ligt er wel een boodschap voor iemand anders bij jou thuis te wachten. Denk er dan nog eens aan en lever hem als het kan persoonlijk af.

Chinees van 106 trouwt met 81-jarige

De 106-jarige Pan Xiting en de 81-jarige Chen Adi zijn vrijdag na acht jaar verkering in de Chinese havenstad Wenzhou met elkaar in het huwelijk getreden. Dat heeft het Chinese staatspersbureau Xinhua zaterdag gemeld. Op vele manieren een opmerkelijk huwelijk. Allereerst de leeftijd van de bruidegom. Op 106-jarige leeftijd nog trouwen geeft blijk van een optimistische kijk op de toekomst. Ten tweede het leeftijdverschil. Een bruid kiezen die 25 jaar jonger is dan de bruidegom is op zijn minst niet gebruikelijk. Ten derde de ouderdom van beide geliefden. Na acht jaar verkering dan eindelijk de grote stap gewaagd. Letterlijk tot de dood hen zal scheiden. We verwachten dat dat geen jaren gaat duren, maar zeker weet je dat nooit. Wat kun je nog zeggen van zo’n huwelijk? Waarom hebben ze het gesloten? Wat is het voordeel? Als je al acht jaar verkering hebt moet er een reden zijn om op 106 jarige leeftijd toch nog te trouwen. Kinderen kunnen het niet zijn en ook niet de levensverwachting. Willen ze in het grote boek worden opgenomen met records of is hier sprake van echte liefde? In elk geval laat het zien dat je nooit te oud bent om te trouwen en dat er toch in ieder mens een verlangen is om niet alleen te zijn. We zijn geschapen voor relatie en gedijen het best in een omgeving van liefde. Wat dat betreft hebben ze het goed gedaan.

Lange mensen zijn gelukkiger

Lange mensen voelen zich geestelijk en lichamelijk gezonder dan mensen die klein van stuk zijn. Dat blijkt uit een onderzoek onder bijna 15.000 Engelsen. De gemiddelde lengte is voor vrouwen 161 cm en voor mannen 175 cm. Als je daar als man of vrouw meer dan 10 cm onder zit heeft dat een negatieve uitwerking op je gevoel van geluk. Ik kan me dat goed voorstellen, want dan zit alles net te hoog, de lichtknopjes, de trapleuning, het aanrecht, de toiletbril en noem het maar op. Die zaken zitten nu eenmaal op gemiddelde hoogte, net als de hoogte van stoelen en bureaus. Alles heeft een vaste maat. Toonbanken in winkels en loketten van kantoren, allemaal frustratiepunten. Nu willen de onderzoekers voorstellen om kinderen waarbij de groei wat achterblijft groeipillen te vertrekken, zodat ze minstens de gemiddelde lengte bereiken. Dat vind ik persoonlijk een heel domme oplossing, want door al dat groeien gaat de gemiddelde lengte ook omhoog en dan moet je al die te lage lichtknopjes en trapleuningen en toiletbrillen en loketten weer gaan verhogen. Dat schiet ook niet op. Mijn idee is dat mensen onder het gemiddelde eens meer moeten genieten van de voordelen: je kunt makkelijker je veters knopen, iets van de grond rapen, onder een loket doorlopen, je hond aaien, verstoppertje spelen, zeggen dat je jonger bent, kleinere maten kopen (voordeel), de vloer vegen en stofzuigen (bijna alle stelen zijn te kort), kortom reden genoeg om vrolijk te zijn. Nee, gelukkig word je niet van je lengte, ongelukkig ook niet meestal. Als het maar ongeveer 10 cm scheelt met het gemiddelde zal het nog wel gaan. Het wordt pas echt een probleem als je daar 30 cm onder of boven begint te komen, lijkt me. Maar ja, ik ben 187 cm en heb dus helemaal niet te klagen, gelukkig.

Kat overleeft twintig minuten in draaiende wasmachine

Een katje van tien weken oud kwam in het Engelse County Durham levend uit de wasmachine. De 11-jarige dochter des huizes ontdekte dat haar huisdier in het apparaat zat opgesloten, poes Molly had toen al twintig minuten meegedraaid met de was. Een kat heeft zeven levens is mij vroeger verteld en ook dat een kat altijd op zijn pootjes terecht komt. Dat kun je letterlijk nemen of figuurlijk, maar vaak klopt het wel. Soms ook niet, want dan vind ik een platgereden exemplaar langs de weg, maar misschien was dat dan het einde van het zevende leven. Deze jonge kat heeft het in elk geval overleefd. Wat schade aan de ogen en de ademhaling niet helemaal jofel, maar dat is allemaal weer goed gekomen. En als extraatje een glanzend schoon velletje. Wij hebben ook een kat en we hebben al heel wat stunts met het beest beleefd. Hij is er niet helemaal ongeschonden uitgekomen, maar knort nog steeds van genoegen als hij bij me op schoot kruipt. Ik heb mijn kat geërfd en ik zit er eigenlijk mee opgescheept, maar toch ga je van zo’n beestje houden. We begrijpen elkaar, heb ik het gevoel. We communiceren ook met elkaar. Als hij zegt: baas, ik wil nu naar buiten, dan zeg ik: OK loop dan maar mee. En zo kletsen we wat met elkaar en vinden we elkaar aardig. Behalve als hij midden in de nacht bij mijn bed staat te klieren en net zolang tegen de bedrand krabt tot ik eruit stap. Dan loop ik naar de deur om die open te doen, maar dan is hij naar de keuken gegaan om eerst te ontbijten. Dan sta ik daar bij die deur te wachten en denk: hoe lang nog? Maar ja, katten kunnen wel twintig jaar oud worden en hij is pas op de helft. Volgens mij zijn katten uitgevonden om mensen geduld te leren, als je er eenmaal een hebt, kom je er de eerste twintig jaar niet meer van af. Zelfs in de wasmachine draait hij gewoon zijn rondjes mee en komt er weer lachend uit. Wat een beest.

‘Vloeken doet goed’

Regelmatig vloeken doet goed, in ieder geval voor personeel op de werkplek. Tot deze conclusie komen onderzoekers van de universiteit East Anglia in het Britse Norwich. Het gebruiken van krachttermen kan de stress van de werkdruk verminderen. Het lucht op zogezegd. Toch wordt meteen aangeraden het niet te doen in het bijzijn van bezoekers of klanten. Nou, dat vind ik dus heel erg raar, om het maar eens netjes te zeggen. Iets wat goed is toch beter niet doen, klinkt onlogisch. Dat is het ook. Vloeken is gebrek aan woorden. Het is een uiting van frustratie en onmacht. Het vertelt iets over je binnenste, daar is geen rust. Je vindt ook geen rust door te vloeken, dat geeft alleen maar meer ellende, want je verbindt jezelf met het negatieve en het kwade. Mensen zonder God hebben geen rust en geen vrede in hun binnenste. Voor hen kan het vloeken een oplossing lijken, maar er is een veel betere. Ga je innerlijke rust zoeken bij God. Hij roept op naar Hem toe te komen om rust te vinden. Door Hem te kennen kom je tot rust. Echte rust, vloeken is dan niet meer nodig en zal zelfs helemaal verdwijnen. Wie de innerlijke rust van God kent weet waarover ik het heb. Dan kunnen er spanningen rondom je zijn, maar ze deren je niet, want je kent God. Hij zal uitkomst geven en voor een oplossing zorgen. Vloeken is geen uiting van rust maar van onrust. Daarom vind ik het jammer dat de Britse deskundigen met deze conclusie (haast een advies) zijn gekomen. Iemand in elkaar slaan kan ook opluchten en spanning verminderen, maar de uiteindelijke uitwerking is rampzalig. Iets wat fout is kan nooit goed zijn. Vloeken is fout. Gods innerlijke rust en vrede zijn goed. Ze zijn voor iedereen beschikbaar en ik kan het weten, want ik heb vroeger meer gevloekt dan gesproken, maar toen God in mijn leven rust bracht is het vloeken gestopt. Nu heb ik vrede en rust, al jaren lang en het gaat nooit meer over, want de bron van rust, de vredevorst, leeft in mij.

Gps stuurt automobiliste naar Siberië

Een gps heeft een vrouw die naar het West-Duitse dorpje Nachrodt wilde, richting Siberië gestuurd. Van Duitsland naar Siberië, dat is een heel eind, daar zou je toch achter moeten komen. De brave mevrouw deed simpel wat haar gps vertelde en belandde uiteindelijk in een bos in het Sauerland. Daar bleef haar auto steken en liep ze vast. Leuke dingen die gps-jes. Ik heb er zelf ook een en af en toe word je het bos in gestuurd. Dan weet het ding gewoon niet wat hij zegt. Meestal gaat het goed, maar soms niet. Het blijft een apparaat, er kunnen fouten optreden. Net als mijn computer, meestal doet hij het goed, maar soms loopt hij vast en moet ik hem gewoon uitzetten. Apparaten zijn hulpmiddelen, je kunt er niet op blindvaren. Daarom hebben we allemaal ook ogen en oren en verstand meegekregen. Als je in een bos wordt gestuurd en je bent niet meer op verharde wegen, dan zouden alle lichten toch op rood moeten springen. Je zou moeten nagaan of je nog wel op de goede weg bent. De vrouw had gelukkig ook een telefoon en belde naar de politie. Toen ze haar coördinaten doorgaf, bleek ze in Siberië te zitten volgens het apparaat. Uiteindelijk is de vrouw toch teruggevonden en op het juiste spoor teruggezet. Het lijkt wel een mensenleven. Daarin kan je soms ook vastlopen en om hulp roepen. Gelukkig is er altijd wel iemand die de goede weg nog weet. Mijn tip is: blijf zelf goed opletten, ga niet domweg een ander achterna en zorg altijd dat je telefoon volle batterijen heeft.

Sinterklaas niet welkom in kerk Malden

Sinterklaas is dit jaar niet welkom in de kerk in het Gelderse Malden. De pastoor van het Heilige Antonius Abt wil niet meewerken aan het sinterklaasfeest. Dat is me wat daar in Malden. Al meer dan 30 jaar is de Sint welkom in de kerk waar meer dan 800 kinderen uit het dorp de middag van het jaar beleven en nu mag het niet meer van meneer pastoor. De reden zou zijn, dat de kinderen gevaar lopen. Ik denk meteen aan de zak of de roe van zwarte Piet, maar nee, het zijn de oude kerkbanken die voor het gevaar zorgen. Stel je voor dat een kind uit de bank valt en zich bezeert, stel je voor dat zo’n oud bankje het begeeft onder het kindergejoel, stel je voor dat een kind splinters in zijn zitvlak vindt, wat dan? Kan dan de kerk worden aangeklaagd? Nu schijnt er ook een kerkorde te bestaan die de kerk uitsluitend in gebruik geeft aan liturgische vieringen, gebed en toeristen. Allemaal heel voorzichtige mensen natuurlijk die vast niet joelen en schreeuwen en duiken naar pepernoten. De pastoor heeft per brief zijn standpunt meegedeeld en wil er verder niet over praten. Volgens mij maak je zo bij Sinterklaas een slechte beurt. Deze kindervriend is immers zelf een goedheilig man van de kerk en laat zich met zijn kinderen niet zomaar de kerk uit zetten. Het zal me niets verbazen als de pastoor van Malden mee moet in de zak van zwarte Piet. Net goed, dan kan hij een jaar lang nadenken over zijn kindonvriendelijke houding. De kerk moet juist openstaan voor kinderen. Wat een flauwe smoes om de banken de schuld te geven. De pastoor houdt gewoon niet van kinderen in de kerk, behalve als ze heel devoot in een wit kleed een kaars naar voren dragen, dat mag wel. Nou Sinterklaas, roep deze man maar flink tot de orde zou ik zeggen en dit jaar geen cadeau voor meneer pastoor.

Uitvaartverzekering voor paarden

Bezitters van paarden kunnen sinds kort een uitvaartverzekering voor hun dier afsluiten. Steeds meer mensen gaan hun dieren behandelen alsof het mensen zijn. Mijn vader was boer en als vroeger een dier was doodgegaan kwam de Gekro en haalde het dier op om het vervolgens te vernietigen. Dat kan nog steeds en kost niet veel. Voor minder dan een tientje word je beest netjes opgeruimd. Dus wat te denken van een uitvaartverzekering voor paarden? Wie a zegt gaat ook b zeggen, dus na de verzekering komt zeker de uitvaart, misschien wel met een kerkdienst en sprekers om te vertellen hoe lief het beest is geweest en hoe geweldig het was op zijn rug rond te rijden of hoe mooi hij de kar kon trekken. Want dieren zijn precies als mensen, zei meneer de Uil, maar dat was een fabeltje. Dieren zijn dieren en mensen zijn mensen, ook al wordt er tegenwoordig gedacht dat mensen ook dieren zijn. Maar volgens mij is er nog nooit echt beweerd dat dieren ook mensen zijn. Laten we ze dan ook niet als mensen behandelen. Ik las van de week dat veel honden en katten te dik zijn omdat ze aan tafel met de mensen mee-eten. Er gaat iets mis met onze dierenliefde. Wegens gebrek aan mensenliefde knuffelen of voederen we onze dieren dood en geven ze vervolgens een stijlvolle begrafenis of crematie. Met muziek op de achtergrond en nu dus een heuse verzekering. Het zal me niets verbazen als we straks ook een uitvaartverzekering voor auto’s krijgen, om ze na hun diensttijd gepast naar het autokerkhof te kunnen begeleiden. Zal het ooit weer normaal worden?

Dure sportschoen niet beter

Goedkope sportschoenen beschermen de voeten even goed als de duurdere exemplaren. Dat blijkt uit Brits onderzoek. Vroeger leerden we dat goedkoop duurkoop betekent. Je kan dat op twee manieren uitleggen, maar het komt er op neer dat je voor kwaliteit moet betalen. Wie goedkoop koopt moet eerder vervangen en is uiteindelijk ook duur uit. Het onderzoek heeft uitgewezen dat de werking van de goedkope schoen niet slechter is dan die van een dure. Ondersteunende functie en vering bijvoorbeeld zijn bij goedkope schoenen ook goed en soms zelfs beter dan bij de duurdere. Wat in het onderzoek niet is gemeten is de slijtvastheid, dus hoe lang ze meegaan. Vaak zie je toch dat de betere materialen niet alleen duurder maken, maar ook langer meegaan. Wat heb je aan een goede steun in je goedkope schoen als na een maand of twee de zolen loslaten? De vraag is of mensen die sportschoenen kopen zich deze dingen afvragen. Zeker bij jonge mensen spelen merknaam en vorm ook een heel grote rol. Zelf kies ik altijd voor de aller-goedkoopste die ik vinden kan. Ik heb nu een paar sportschoenen van ongeveer 6 euro. Ze zien er leuk uit, zitten goed en hoeven maar een uurtje per maand uit de kast. Ik ben blij dat het onderzoek uitwijst dat mijn schoenen best zijn, maar dat maakt me helemaal niets uit, want ik vind elke euro aan een sportschoen besteed verkeerd besteed. We kunnen namelijk ook sporten op blote voeten. Dat is het lekkerst en de voet gaat dan vanzelf een dikkere zool vormen. Nadeel daarvan is dat er wel eens een vuiltje van een ander wordt meegepakt en er wratten of eczeem kan ontstaan, maar ja, komt dat nu omdat we het niet meer gewend zijn en we dus ook geen weerstand meer hebben, of omdat de wereld echt veel vuiler is geworden? Hoe het ook zij, de sportschoen is er in alle maten, prijzen en uitvoeringen en ze helpen tegen wratten en huidirritaties allemaal even goed. Nu nog iets bedenken tegen de zweetlucht die uit veel schoenen opstijgt als we de veters weer losmaken. Ergens gaat er nog iets niet goed met de afwatering en ontluchting, maar de vering en ondersteuning zijn prima. De sportschoenen zijn er, nu alleen nog een leuke sport zien te vinden. Denksport zonder schoenen, dat is wel iets voor mij. Toch jammer dan van die 6 euro.

Indiër overleeft 'intelligentietransfusie' niet

Een Indiase jongen heeft de wens van zijn ouders om zijn oudere broer slimmer te maken niet overleefd. Door bloed over te hevelen van de ene naar de andere zoon hoopten de ouders een intelligentietransfusie uit te voeren. De moeder had in een droom van een goeroe hiertoe de opdracht gekregen. Het gevolg is dat de ene zoon is overleden terwijl de andere nog vecht voor zijn leven. Wat een drama in dat gezin. De ouders zijn nu aangeklaagd voor moord en verliezen baan en inkomen. Weer een gezin ontwricht en stuk gemaakt. Wat bezielt mensen toch om zich te laten leiden door vage dromen. De ouders zijn beiden arts en weten toch dat intelligentie niet overdraagbaar is door bloed uit te wisselen? Ze weten toch ook dat je niet zomaar bloed van de ene mens aan de andere kan geven? Ze waren kennelijk verblind in hun denken, zo vol van hun wens dat ze de werkelijkheidszin verloren, met desastreuze gevolgen. De belangrijkste vraag is: door wie laat je je leiden in het leven? Heb je een bron die betrouwbaar is? Aan de vruchten ken je de boom. Achteraf praten is makkelijk, maar ik hoop dat door deze gebeurtenissen de ogen opengaan van de duizenden die hun heil ook zoeken bij vage geestelijke bronnen. Alleen de bijbel is betrouwbaar als het gaat om adviezen voor het leven. Het is een betrouwbare bron omdat er een levende God achter staat, die geen mensen vermoordt maar redt. Die niet afbreekt maar opbouwt.

Goedwillende moeder geeft kinderen cannabis

Een Britse lerares die haar eigen kinderen twee jaar lang cannabis heeft gegeven, hoeft vanwege haar goede bedoelingen niet de cel in. Dat is inderdaad heel opmerkelijk. Wat is er aan de hand? De vrouw die zelf cannabis gebruikt, wilde haar kinderen niet blootstellen aan de straatverkopers van het verboden spul en gaf het ze daarom zelf. Het motief was dus liefde voor haar kinderen. De rechtbank bleek hier wel voor open te staan en gaf de vrouw slechts een taakstraf. Ik vind dat heel erg raar, want nu worden niet de daden maar de motieven beoordeeld en bestraft. Als je iemand met de beste bedoelingen verslaafd maakt is het minder erg dan wanneer je dat doet met slechte bedoelingen? Het effect is hetzelfde. Wie zijn kinderen een bank laat beroven omdat er anders misschien onschuldige mensen op straat beroofd zouden worden mag dus op clementie rekenen? Of een pyromaan die zijn kinderen een auto in brand laat steken omdat ze anders misschien een heel blok in de fik kunnen steken wordt daarvoor beloond met een lichtere straf? Waar gaat dit dan nog over? Goed is goed en fout is fout. Wie steelt is een dief en wie cannabis uitdeelt is in overtreding, of ben ik nu de weg kwijt? Zijn we op het punt aangekomen dat recht krom wordt genoemd en krom recht? Dan is het met het denken van de mens treurig gesteld. Dat betekent immers dat er al zoveel krom gedacht is, dat we niet meer in staat zijn recht te denken. Daar worden we in de bijbel voor gewaarschuwd (lees Romeinen hoofdstuk 1 maar eens goed door). Als er een straf staat op het uitdelen en gebruiken van cannabis moet die straf worden gegeven, anders wek je minstens de indruk dat de rechtspraak afhankelijk is van het inschattingsvermogen van de rechter en hoe krom is dat dan? Bovendien heeft deze moeder als lerares ook een voorbeeldfunctie en dat zie ik in het vonnis helemaal niet terug. Kortom ik kan er geen touw aan vastknopen, misschien maar goed dat ik geen rechter ben.

Vrouw doet theorie-examen voor moeder

Een 19-jarige vrouw uit Duiven is aangehouden, nadat zij geprobeerd had een theorie-examen voor het rijbewijs af te leggen op naam van haar moeder. De examinatoren geloofden niet dat ze een facelift had ondergaan en pas naar de kapper was geweest. Uiteindelijk is de politie ingeschakeld en heeft ze bekend. Een ander helpen wordt tot de goede daden gerekend, maar kennelijk zijn er ook grenzen. Ik herinner me uit mijn schooltijd dat ik examenopdrachten voor mijn toen nog aanstaande vrouw heb gemaakt. Zij was ziek en kon het zelf niet op tijd afkrijgen. Zij vertelde hoe het moest en ik maakte haar opdrachten af. Ze haalde een ruime voldoende, maar toen ze later vertelde hoe de vork in de steel zat, werd het haar zeer kwalijk genomen. Ik vond het helpen, omdat ik wist dat zij het beter kon dan ik. Maar ja, mijn mening werd in deze niet gevraagd. Het zijn liefdedaden, niet bedoeld om te bedriegen, maar om te helpen. Natuurlijk moet je zelf naar het examen, dat kan een ander niet doen. Ergens passeer je een grens, maar die is niet altijd duidelijk te trekken. Wanneer wordt liefde bedrog? God heeft onze plaats ingenomen in het proces over ons leven. De straf die ons de vrede aanbrengt was op Hem, zegt de Bijbel. Is dat liefde of bedrog? Geen bedrog maar liefde in dit geval, want God zelf was ook de rechter. Hij was op de hoogte en het droeg zijn goedkeuring. Soms kun je dingen niet zelf en heb je de hulp van anderen nodig. Het wordt pas een probleem als daarmee de rechtvaardigheid geweld wordt aangedaan.

Jones levert Olympische medailles in

De gevallen sprintdiva Marion Jones heeft afstand gedaan van de vijf Olympische medailles, die ze won tijdens de Spelen van Sydney in 2000. Marion Jones was de sensatie van 2000. Drie gouden medailles op de sprintnummers en nog twee van een andere kleur maakten haar legendarisch. Ze heeft nu toegegeven dat ze niet eerlijk aan haar titels is gekomen. Door gebruik te maken van spierversterkers heeft ze de boel bedrogen. Wat mij wel aanspreekt is het feit dat ze nu schoon schip maakt. Je kunt moeilijk de rest van je leven genieten van medailles die je niet eerlijk hebt gewonnen. Bovendien moet je de rest van je leven blijven liegen over de gebruikte middelen. Natuurlijk is het pijnlijk om je fouten te bekennen en ze zal al haar titels en medailles kwijtraken. Ze riskeert zelfs een gevangenisstraf omdat ze onder ede heeft gelogen, maar dat heeft ze er kennelijk voor over om weer eerlijk te kunnen leven. Wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten, wisten we vroeger al. Ik heb respect voor mensen die toegeven doping te hebben gebruikt. Ook al moet dat soms onder dwang worden toegegeven. Nog mooier vind ik het als er geen spijt, maar berouw wordt getoond. Bij spijt vind je het alleen maar jammer dat je tegen de lamp bent gelopen, maar bij berouw ben je bereid alles te doen om je fouten te herstellen. Je schaamt je over je gedrag en wil een nieuwe start maken. Dat laatste proef ik bij Marion Jones en dat is te prijzen. Ik vind dat eigenlijk veel indrukwekkender dan al haar titels en medailles.